powróz


powróz
powróz {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż I, D. powrózrozu || powrózroza, Mc. powrózrozie {{/stl_8}}{{stl_7}}'mocny, gruby sznur spleciony z włókna, używany najczęściej na wsi; postronek': {{/stl_7}}{{stl_10}}Mocny, silny powróz. Spętać powrozem krowie nogi. Prowadzić krowę na powrozie. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • powróz — m IV, D. powrózrozu a. powrózroza, Ms. powrózrozie; lm M. powrózrozy «gruby sznur skręcony z włókna; lina, postronek» Mocny, gruby powróz. Okręcić, obwiązać coś powrozem. Ciągnąć, prowadzić krowę, cielaka na powrozie …   Słownik języka polskiego

  • паворозъ — привязь боевого оружия: шлема, меча, сабли и т. д. (1): Суть бо у ваю желѣзныи паворзи подъ шеломы Латинскими. 31 32. 1216: Князь же Мьстиславъ проѣхавъ 3 сквозѣ полкы княжи Юрьевы и Ярославли, сѣкучи люди: бѣ бо у него топоръ с [паворозомъ] на… …   Словарь-справочник "Слово о полку Игореве"

  • nasiąknąć — dk Va a. Vc, nasiąknąćnę, nasiąknąćniesz, nasiąknąćnij, nasiąknąćnął a. nasiąknąćsiąkł, nasiąknąćnęła a. nasiąknąćkła, nasiąknąćnęli a. nasiąknąćkli, nasiąknąćnięty a. nasiąknąćkły, nasiąknąćnąwszy a. nasiąknąćkłszy nasiąkać ndk I, nasiąknąćam,… …   Słownik języka polskiego

  • pęto — n III, Ms. pęcie; lm D. pęt 1. częściej w lm «wiązadło z powroza, łańcucha, rzemienia itp. nakładane na przednie nogi zwierząt, najczęściej koni, w celu ograniczenia swobody ich ruchów» ∆ Pęto kiełbasy «krążek, wianek kiełbasy» 2. tylko w lm… …   Słownik języka polskiego

  • postronek — m III, D. postroneknka, N. postroneknkiem; lm M. postroneknki «mocny, grubo skręcony sznur; powróz» Prowadzić krowę na postronku. Skrępować zwierzę postronkiem. Spętać konia postronkiem. ◊ Mieć nerwy jak postronki «mieć mocne nerwy, być spokojnym …   Słownik języka polskiego

  • powrozek — m III, D. powrozekzka, N. powrozekzkiem; lm M. powrozekzki zdr. od powróz …   Słownik języka polskiego

  • pyta — ż IV, CMs. pycie; lm D. pyt «powróz, rzemień, szmata skręcone na kształt sznura jako narzędzie do bicia» …   Słownik języka polskiego

  • skręcić — dk VIa, skręcićcę, skręcićcisz skręć, skręcićcił, skręcićcony skręcać ndk I, skręcićam, skręcićasz, skręcićają, skręcićaj, skręcićał, skręcićany 1. «spoić, zespolić, połączyć ze sobą luźne, równolegle ułożone włókna, nici itp., kręcąc je razem,… …   Słownik języka polskiego

  • sznur — m IV, D. a, Ms. sznururze; lm M. y 1. «cienki powróz, postronek kręcony albo pleciony z nici lub włókien lnu, konopi, bawełny, jedwabiu itp.» Cienki, mocny sznur. Sznur konopny. Sznur do wieszania bielizny. Sznur od rolety. Związać, okręcić coś… …   Słownik języka polskiego

  • trok — m III, D. u, N. trokkiem; lm M. i «rzemień, pas, powróz do wiązania, przywiązywania czegoś, niekiedy zakończony pętlą; rzadziej: sznurek, tasiemka do wiązania części ubrania (np. fartucha, spódnicy itp.)» Troki wojskowe, myśliwskie …   Słownik języka polskiego